Starzenie komórkowe
Odczynniki starzenia komórkowego
Odczynniki z badań nad starzeniem komórkowym, od tetrapeptydów po kofaktor dinukleotydowy.
Starzenie komórkowe
SS-31 (elamipretyd)
- CAS
- 736992-21-5
- Czystość
- ≥ 99%
- Gramatury
- od 5 do 50 mg
Zawartość sekcji
Osiem z 101 odczynników w katalogu zaliczono tutaj: NAD+, SS-31 (Elamipretide), Epitalon, N-Acetyl Epitalon Amidate, Humanin, FOXO4-DRI, PNC-27 i Teriparatide. Wszystkie są dostarczane liofilizowane w zamkniętych fiolkach.
Wspólne cechy pozycji
Mniej, niż sugeruje nazwa sekcji. Siedem to peptydy, a jedna pozycja nim nie jest. Wspólne jest to, jak są zwalniane i dostarczane, a nie chemia: oczyszczanie, specyfikacja zwalniania 99% lub więcej metodą HPLC w odwróconym układzie faz, tożsamość potwierdzona spektrometrią mas, a potem materiał liofilizowany w zamkniętej fiolce. Nazwa sekcji zapisuje dziedzinę, w której czyta się te pozycje, i nic więcej. Difania nie wypowiada się o tym, co którakolwiek z nich robi.
Krótkie łańcuchy i długie
Różnice w grupie są duże. Epitalon to cztery reszty, Ala-Glu-Asp-Gly. SS-31 (Elamipretide) również ma cztery reszty, zapisane jako D-Arg-Dmt-Lys-Phe-NH2, co pokazuje zarówno aminokwas D, jak i amidowany koniec. N-Acetyl Epitalon Amidate to zablokowana forma tego samego czteroresztowego łańcucha. Po drugiej stronie są Humanin i Teriparatide, których masa sięga tysięcy, a także FOXO4-DRI i PNC-27.
Różnica ma charakter praktyczny. Peptyd o czterech resztach łatwo wprowadzić do roztworu i potwierdzić spektrometrią mas. Dłuższy łańcuch ma więcej powierzchni, którą przy niskim stężeniu traci się na szkle i plastiku, fałduje się na sposoby, na jakie krótki łańcuch nie może, i gorzej znosi wielokrotne zamrażanie i rozmrażanie. Podział zrekonstytuowanego roztworu na porcje ma większe znaczenie dla większych pozycji niż dla małych. Kalkulator stężeń podaje objętość dla roztworu wyjściowego, gdy wybrany jest rozpuszczalnik.
Kofaktor w grupie
NAD+ to pozycja, która nie jest peptydem. To dinukleotyd nikotynamidoadeninowy o wzorze C21H27N7O14P2: nukleotyd nikotynamidowy połączony z nukleotydem adenozynowym mostkiem z dwóch grup fosforanowych, co właśnie oznacza słowo dinukleotyd. Znak plus w nazwie odnosi się do ładunku na pierścieniu nikotynamidowym. Ponieważ jest nukleotydem, a nie łańcuchem aminokwasów, przyzwyczajenia wypracowane przy peptydach nie przenoszą się na niego bez namysłu. Kartę należy czytać na jej własnych warunkach, a terminy użyte w niej wyjaśnia słownik.
Zwalnianie i dokumentacja
Dokumentacja analityczna partii jest dostępna na życzenie po podaniu numeru partii. Sposób zwalniania materiału i zakres specyfikacji opisuje strona o jakości.
Przed zamówieniem
To odczynniki chemiczne przeznaczone wyłącznie do badań naukowych, nigdy do stosowania u ludzi lub zwierząt, sprzedawane laboratoriom i nabywcom badawczym. Przepisy lokalne się różnią, więc należy stosować się do zasad własnej instytucji i kraju. Zobacz wyłącznie do badań naukowych lub resztę sklepu.
Najczęstsze pytania
Co łączy odczynniki w tej sekcji?
Mniej, niż sugeruje nazwa sekcji. Siedem z nich to peptydy, a jeden, NAD+, to dinukleotydowy kofaktor. Łączy je sposób zwalniania i dostarczania: specyfikacja czystości 99% lub więcej metodą HPLC w odwróconym układzie faz, tożsamość potwierdzona spektrometrią mas i materiał liofilizowany w zamkniętej fiolce. Nazwa sekcji określa dziedzinę, w jakiej czyta się te nazwy, a nie wspólną chemię.
Czym NAD+ różni się od peptydów w tej sekcji?
Nie jest łańcuchem aminokwasów. NAD+ to dinukleotyd nikotynamidoadeninowy o wzorze C21H27N7O14P2, zbudowany z nukleotydu nikotynamidowego i nukleotydu adenozynowego połączonych mostkiem z dwóch grup fosforanowych. Ponieważ jest nukleotydem, a nie peptydem, zasady postępowania opisane dla peptydów w tej sekcji nie przenoszą się na niego bez zmian.
Czy peptyd o czterech resztach wymaga innego postępowania niż długi?
W praktyce często tak. Krótki łańcuch, taki jak Epitalon, łatwo wprowadzić do roztworu i potwierdzić spektrometrią mas. Dłuższy łańcuch ma więcej powierzchni, którą przy niskim stężeniu traci się na szkle i plastiku, i bardziej wrażliwy jest na wielokrotne zamrażanie i rozmrażanie, dlatego podział zrekonstytuowanego roztworu na porcje zwykle warto wykonać, mimo dodatkowej pracy.