N-Acetyl Epitalon Amidate w pracowni
Identyfikacja
N-acetylo epitalon amidowany figuruje w katalogu w dziale starzenia komórkowego jako peptyd liofilizowany, dostarczany w jednym napełnieniu 5 mg na fiolkę, przy specyfikacji czystości 99% lub więcej. Jego nazwa opisuje dwie modyfikacje końców łańcucha w cząsteczce epitalonu: grupę N-acetylową na końcu aminowym oraz amid zamiast wolnego kwasu na końcu karboksylowym. Takie modyfikacje zmieniają ładunek, jaki niesie każdy koniec łańcucha, dlatego zachowania materiału w danym rozpuszczalniku nie zakłada się za zgodne z peptydem macierzystym. Z tego powodu pozycja figuruje w katalogu osobno, a rozpuszczalnik należy dobierać po wykonaniu małej próby.
Kontrola analityczna
Czystość określa się metodą HPLC w odwróconym układzie faz. Pik główny całkuje się względem pełnego chromatogramu, substancje pokrewne i pozostałości z procesu są od niego oddzielane, a wynik odczytuje się względem specyfikacji 99% lub więcej. Tożsamość ustala się metodą spektrometrii mas, sprawdzając zmierzoną masę względem struktury opisanej w nazwie. Oba wyniki są archiwizowane pod numerem partii z etykiety fiolki.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Szczelnie zamkniętą fiolkę należy doprowadzić do temperatury pokojowej przed otwarciem, ponieważ zimny liofilizat przyciąga skroplinę na proszek. Rozpuszczalnik dodawać powoli po wewnętrznej ściance fiolki, nigdy bezpośrednio na ciało stałe, a następnie delikatnie obracać fiolkę lub pozostawić ją w spoczynku, aż proszek się rozpuści. Woda bakteriostatyczna jest zwykłym wyborem dla roztworu pobieranego wielokrotnie, woda sterylna dla roztworu zużywanego od razu, a roztwór kwasu octowego tam, gdzie liofilizat wolno rozpuszcza się w samej wodzie.
| Wielkość fiolki | Dodany rozpuszczalnik | Stężenie wynikowe |
|---|---|---|
| 5 mg | 1 ml | 5 mg/ml |
| 5 mg | 2 ml | 2,5 mg/ml |
Pierwszy wiersz daje najbardziej stężony zapas dostępny z fiolki, a drugi odpowiada protokołom wymagającym bardziej rozcieńczonego roztworu roboczego.
Przechowywanie i trwałość
Szczelnie zamknięte ciało stałe przechowuje się w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, osłonięte przed światłem, do chwili potrzeby. Po rozpuszczeniu peptydu roztwór utrzymuje się w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Dzielenie roztworu na porcje robocze w chwili przygotowania sprawia, że każde pobranie pozostawia resztę zapasu nieotwartą, a rozmrożoną porcję lepiej wykorzystać, niż zwracać do zamrażarki. Zamrożoną fiolkę przed zdjęciem korka należy doprowadzić do temperatury pokojowej.
Zastosowanie w pracowni
Materiał przeznaczony jest do doświadczeń in vitro oraz jako materiał referencyjny. Katalog przypisuje go do badań nad starzeniem komórkowym, a ten wpis jest oferowany laboratoriom pracującym w tym obszarze. Difania dostarcza peptyd wraz z dokumentacją analityczną swojej partii. Nie doradza w zakresie planowania doświadczeń i nie interpretuje wyników uzyskanych z użyciem tego materiału.
Bezpieczeństwo i obsługa
Rękawice i ochronę oczu należy zakładać, gdy fiolka jest otwarta lub przenosi się roztwór, a suchy proszek obsługiwać w zabezpieczeniu stosowanym w laboratorium do drobnych proszków. Pozostałości, płukania i zużyte naczynia usuwać zgodnie z zasadami jednostki i obowiązującymi przepisami lokalnymi. To odczynnik chemiczny laboratoryjny, a nie produkt leczniczy, żywność, suplement ani kosmetyk. Nie jest przeznaczony do spożycia ani do podawania ludziom lub zwierzętom.
Dokumentacja partii
Każda fiolka ma numer partii na etykiecie. Ten numer jest kluczem do zapisów, które Difania prowadzi dla materiału, dlatego podając go w zapytaniu, można uzyskać dokumentację analityczną partii. Numer partii warto zapisać obok daty otwarcia fiolki i użytego rozpuszczalnika, aby każdą późniejszą obserwację dało się przypisać do napełnienia, z którego pochodzi.
