Kalkulator stężeń roztworu peptydu
Kalkulator wykonuje jedno proste działanie, w kierunku, który jest potrzebny. Masa podzielona przez objętość daje stężenie, masa podzielona przez stężenie daje objętość do dodania, a masa molowa przelicza którąkolwiek z tych wartości na jednostki molowe. Poniżej znajduje się rachunek, dzięki któremu wynik kalkulatora można sprawdzić ręcznie.
Masa, objętość, stężenie
W fiolce znajduje się masa substancji stałej. Dodaje się objętość rozpuszczalnika. Powstałe stężenie to masa podzielona przez objętość.
stężenie = masa w fiolce / objętość dodanego rozpuszczalnika
Nic w tej sumie nie zależy od rozpuszczalnika. Woda bakteriostatyczna, woda sterylna i roztwór kwasu octowego wchodzą do obliczeń po prostu jako objętość.
Przykład krok po kroku
Weźmy fiolkę z 10 mg na etykiecie i dodajmy 2 ml rozpuszczalnika. Stężenie wynosi 10 podzielone przez 2, czyli 5 mg/ml. Porcja 0,2 ml takiego roztworu zawiera więc 1 mg substancji.
Liczenie wstecz od wartości docelowej
Częściej to stężenie jest ustalone najpierw, a niewiadomą jest objętość. Przekształca się wtedy tę samą sumę.
objętość do dodania = masa w fiolce / docelowe stężenie
Ta sama fiolka 10 mg, przy docelowym stężeniu 2 mg/ml, wymaga 5 ml dodanego rozpuszczalnika. Warto wybrać wartość docelową, która utrzymuje pipetowane objętości w wygodnym zakresie. Jeśli porcja wynosi ułamek mikrolitra, niewielki błąd pipetowania staje się dużym błędem.
Przeliczanie na stężenie molowe
Jeżeli metoda jest zapisana w jednostkach molowych, pomostem jest masa molowa, czyli masa jednego mola w gramach. Najpierw należy zauważyć, że 1 mg/ml to tyle samo co 1 g/l, a potem dzielić.
stężenie molowe w mol/l = stężenie w g/l / masa molowa w g/mol
Dla peptydu o masie molowej 5000 g/mol roztwór 5 mg/ml z przykładu powyżej to 5 podzielone przez 5000, czyli 0,001 mol/l, a to 1 mmol/l lub 1 mM. Karty produktów podają masę molową, gdy jest ona zarejestrowana.
Wartość na fiolce jest nominalna
Masa wydrukowana na etykiecie jest wartością nominalną, czyli ilością, do której napełniono fiolkę. Kalkulator pracuje na niej, ponieważ to liczba, którą się ma. Masa samego peptydu może być niższa, bo substancja stała zawiera także przeciwjon i zatrzymaną wodę. Jeżeli metoda wymaga zawartości netto zamiast wartości nominalnej, należy poprosić o dokumentację analityczną dla numeru partii. Oba terminy znajdują się w słowniku.
Gdzie najczęściej jest błąd
Trzy pomyłki odpowiadają za większość błędnych wyników.
Mieszanie jednostek. mg z g, ml z litrami albo masa molowa w g/mol zestawiona ze stężeniem w mg/ml. Najpierw należy przeliczyć jednostki, a potem dzielić.
Zapominanie o martwej objętości. Część cieczy zostaje w końcówce pipety i jako warstwa na szkle. Stężenie nadal jest prawidłowe, ale objętość do pobrania jest nieco mniejsza od dodanej, więc ostatnią porcję warto zaplanować z tym na uwadze.
Zakładanie, że substancja stała rozpuszcza się od razu. Liofilizat potrzebuje chwili i delikatnego obracania. Pobranie porcji, zanim roztwór będzie przejrzysty, daje stężenie inne niż obliczone. Baza wiedzy szerzej omawia stężenie, objętość i molarność.
Czytaj dalej
Protokół: rekonstytucja fiolki z liofilizowanym peptydem
Metoda rozpuszczania fiolki z liofilizowanym peptydem: dobór objętości, technika przy korku oraz co oznaczają zmętnienie, pianka i unoszący się liofilizat.
ZestawienieZestawienie: wybór rozpuszczalnika dla odczynnika peptydowego
Woda bakteriostatyczna, woda sterylna i rozcieńczony kwas octowy porównane: do czego służy każda, co robi konserwant i kiedy pomaga kwaśny rozpuszczalnik.
PrzechowywanieZestawienie: temperatury przechowywania odczynników peptydowych
Tabela stref przechowywania odczynników peptydowych, do czego nadaje się każda temperatura i dlaczego najważniejsza jest data otwarcia fiolki.