Zamówienie złożone do 14:00 w dzień roboczy wyjeżdża z Polski tego samego dnia. Darmowa dostawa od 300 zł
Pytanie o produkt?Napisz do nas
RUO

Wszystkie produkty są odczynnikami chemicznymi wyłącznie do badań naukowych. Nie do spożycia ani stosowania u ludzi i zwierząt. Zasady

Protokół

Protokół: rekonstytucja fiolki z liofilizowanym peptydem

3 listopada 2026 · 4 min czytania

Fiolka liofilizowana zawiera kilka miligramów ciała stałego i częściową próżnię. O tym, czy liofilizat rozpuści się czysto, czy też reszta przedpołudnia upłynie na patrzeniu w zmętniałą probówkę, decyduje w większości pierwsza minuta po wejściu rozpuszczalnika. Poniższa sekwencja to zwykła praktyka laboratoryjna, zapisana wraz z powodem każdego kroku, ponieważ krok, którego cel jest niejasny, jest pierwszym, który się pomija.

Zanim cokolwiek zostanie otwarte

  1. Wyjąć fiolkę z przechowywania w niskiej temperaturze i pozostawić zamkniętą, aż osiągnie temperaturę pokojową, zwykle przez dwadzieścia do trzydziestu minut przy małej fiolce. Zimne szkło wyciąga wilgoć z powietrza, a korek przebity, gdy zawartość jest jeszcze zimna, zbiera kondensację po wewnętrznej stronie fiolki. Ta woda nie jest zmierzona, więc stężenie końcowe nie jest już tym, które obliczono.
  2. Obejrzeć liofilizat przed dodaniem czegokolwiek. Zwarty, biały lub lekko kremowy krążek na dnie to normalny wygląd. Liofilizat, który skurczył się do cienkiego filmu, zmienił barwę lub leży luźno jako proszek, w większości przypadków nadaje się nadal do użycia, ale wygląd należy odnotować teraz, ponieważ notatka sporządzona po nieudanym doświadczeniu jest niewiele warta.
  3. Ustalić objętość i ją zapisać. Rekonstytucja jest nieodwracalna: gdy rozpuszczalnik zostanie dodany, stężenie jest ustalone.
  4. Przetrzeć korek chusteczką z alkoholem i pozostawić do wyschnięcia. Mokry korek wnosi alkohol do fiolki na igle.

Wybór objętości

Dwie rzeczy ustalają objętość. Pierwsza to stężenie, przy którym chce się pracować. Druga to ilość cieczy, którą można faktycznie dokładnie odmierzyć pipetą; najmniejsza wiarygodna objętość na danej pipecie jest w większości laboratoriów prawdziwym ograniczeniem.

Peptyd w fiolce Dodany rozpuszczalnik Otrzymane stężenie
2 mg 1 ml 2 mg/ml
2 mg 2 ml 1 mg/ml
5 mg 1 ml 5 mg/ml
5 mg 2,5 ml 2 mg/ml
5 mg 5 ml 1 mg/ml
10 mg 2 ml 5 mg/ml
10 mg 5 ml 2 mg/ml
10 mg 10 ml 1 mg/ml

Stężony roztwór zapasowy oszczędza miejsce w zamrażarce, a zawsze można go później rozcieńczyć. Rozcieńczony roztwór marnuje mniej materiału w końcówce pipety i w martwej objętości szeregu rozcieńczeń. Jeśli arytmetyka dla nietypowej wielkości fiolki nie jest oczywista, kalkulator stężeń wykonuje przeliczenie między masą fiolki, objętością i stężeniem.

Procedura

  1. Nabrać wybraną objętość rozpuszczalnika. Dla fiolki, która będzie otwierana jeden raz, typowym wyborem jest woda sterylna. Dla fiolki, która będzie otwierana wielokrotnie, woda bakteriostatyczna zawiera konserwant, dzięki czemu wielokrotne wejście jest uzasadnione.
  2. Wprowadzić igłę przez środek korka pod lekkim kątem. Środek jest cieńszy i lepiej się zamyka niż brzeg.
  3. Skierować strumień na ściankę szkła tuż nad liofilizatem, a nie bezpośrednio na liofilizat. Pozwolić mu spływać. Strumień wystrzelony prosto w liofilizowany krążek rozbija go mechanicznie i wprowadza powietrze do roztworu; oba efekty utrudniają późniejszą ocenę wyniku.
  4. Powoli zwalniać tłok i pozwolić próżni zassać ciecz we własnym tempie, zamiast ją wpychać.
  5. Wyciągnąć igłę i pozostawić fiolkę pionowo na dwie do trzech minut, bez dotykania. Większość liofilizatu rozpuszcza się sama podczas tej pauzy. Mieszanie dodane zbyt wcześnie jest mieszaniem, którego nie trzeba było wykonywać.
  6. Jeśli ciało stałe jest nadal widoczne, powoli toczyć zamkniętą fiolkę między dwiema dłońmi. Nie wstrząsać i nie używać mieszadła wortex. Wstrząsanie tworzy granicę powietrze-ciecz na całej wewnętrznej powierzchni, a peptydy adsorbują się na tej granicy.
  7. Oglądać fiolkę najpierw na ciemnym, a potem na jasnym tle i patrzeć przez ciecz, czy nie ma nierozpuszczonego materiału.
  8. Oznaczyć fiolkę stężeniem, rozpuszczalnikiem i datą, a następnie przenieść ją do temperatury przechowywania podanej w dokumentacji produktu.

Co idzie źle

Pianka na powierzchni. Prawie zawsze wywołana wstrząsaniem lub zbyt szybkim wpychaniem rozpuszczalnika. Należy pozostawić fiolkę, aż pianka opadnie, zanim oceni się cokolwiek innego. Sama pianka nie jest zanieczyszczeniem, ale postępowanie, które ją wywołało, warto poprawić.

Roztwór jest mglisty lub mętny. Mgiełka, która nie znika po odstaniu, sugeruje, że peptyd nie rozpuścił się w pełni, a nie że coś jest nie tak z rozpuszczalnikiem. Słabo rozpuszczalny peptyd często potrzebuje innego rozpuszczalnika zamiast większej siły, co omówiono w notatce o doborze rozpuszczalnika.

Fragment liofilizatu unosi się na powierzchni. Zjawisko częste i zwykle nieszkodliwe. Delikatnie zakręcić i dać czas. Fragment, który nie chce się zwilżyć po kilku minutach, to problem rozpuszczalności, a nie mieszania.

Materiał przylega pod korkiem. Przed dodaniem rozpuszczalnika delikatnie stuknąć fiolką o blat, aby luźny proszek opadł na dno. Materiał pozostawiony w szyjce to materiał brakujący w deklarowanym stężeniu.

Nic się nie rozpuszcza. Należy się zatrzymać i porównać etykietę z tym, czego się spodziewano. Sięganie po ciepło lub mieszadło wortex w tym momencie zwykle kosztuje więcej, niż przynosi.

Krótka lista kontrolna

  • Fiolka w temperaturze pokojowej przed przebiciem korka.
  • Objętość ustalona i zapisana najpierw.
  • Rozpuszczalnik skierowany na ściankę szkła, nigdy na liofilizat.
  • Stać dwie do trzech minut, potem delikatnie zakręcić, nigdy nie wstrząsać.
  • Oglądać na jasnym i ciemnym tle.
  • Etykieta zawiera stężenie, rozpuszczalnik i datę.

Ta procedura opisuje obsługę odczynnika chemicznego przy stole i nic ponadto, w zakresie określonym w zasadzie wyłącznie do badań naukowych.