BPC-157 w pracowni
Identyfikacja
BPC-157 to syntetyczny pentadekapeptyd, łańcuch piętnastu reszt aminokwasowych, katalogowany przez Difanię w kategorii badań tkankowych i dostarczany jako ciało stałe liofilizowane. Zapis zawiera numer CAS 137525-51-0, wzór sumaryczny C62H98N16O22 oraz masę molową 1419,5 g/mol. Sekwencja przypisana materiałowi to Gly-Glu-Pro-Pro-Pro-Gly-Lys-Pro-Ala-Asp-Asp-Ala-Gly-Leu-Val. Dwie cechy tej sekwencji mają znaczenie na stanowisku pracy: zawiera cztery reszty proliny, z czego trzy są ustawione obok siebie, co nadaje krótkiemu łańcuchowi ograniczony szkielet, oraz trzy kwaśne łańcuchy boczne przy jednej zasadowej, co sprawia, że materiał zachowuje się w roztworze jak peptyd kwaśny. Wzór nie zawiera siarki, więc podczas odważania i rekonstytucji nie ma wolnej grupy tiolowej ani mostka disiarczkowego do ochrony. Katalog obejmuje cztery rozmiary fiolek: 2 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg peptydu, wszystkie o czystości 99% lub wyższej. Ten sam peptyd występuje też jako składnik trzech łączonych fiolek w asortymencie: BPC-157 z TB-500, GLOW, do którego dodano GHK-Cu, oraz KLOW, do którego dodano GHK-Cu i KPV.
Kontrola analityczna
Czystość ustala się metodą HPLC w odwróconym układzie faz. Próbka jest rozdzielana na kolumnie, główny pik całkuje się względem całego chromatogramu, oddzielając od niego substancje pokrewne i pozostałości z procesu, a wynik odczytuje się względem specyfikacji katalogowej 99% lub więcej. Tożsamość opiera się na spektrometrii mas: zmierzoną masę porównuje się z masą 1419,5 g/mol obliczoną z podanego wzoru, co odpowiada strukturze zarejestrowanej pod numerem CAS. Oba wyniki są zapisywane w dokumentacji prowadzonej dla partii.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Fiolkę wyjąć z zamrażarki i pozostawić zamkniętą, aż szkło osiągnie temperaturę pokojową. Rozpuszczalnik dodawać powoli wzdłuż wewnętrznej ścianki, nigdy bezpośrednio na liofilizat, następnie delikatnie obracać fiolkę lub odstawić ją, aż ciało stałe przejdzie do roztworu. Dla peptydu o takim składzie nie jest potrzebny ani reduktor, ani atmosfera obojętna.
| Rozmiar fiolki | Dodany rozpuszczalnik | Otrzymane stężenie |
|---|---|---|
| 2 mg | 1 ml | 2 mg/ml |
| 5 mg | 1 ml | 5 mg/ml |
| 10 mg | 2 ml | 5 mg/ml |
| 20 mg | 2 ml | 10 mg/ml |
Woda bakteriostatyczna jest zwykłym rozpuszczalnikiem dla zapasu pobieranego wielokrotnie, woda sterylna dla roztworu używanego od razu, a rozcieńczony roztwór kwasu octowego tam, gdzie liofilizat wolno rozpuszcza się w samej wodzie.
Przechowywanie i trwałość
Zamkniętą fiolkę przechowywać w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, chronioną przed światłem, aż do dnia, w którym materiał będzie potrzebny. Po dodaniu rozpuszczalnika roztwór przechowuje się w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza i dzieli na porcje robocze już w trakcie przygotowywania, aby można było pobrać jedną porcję, nie naruszając reszty. Fiolka wyjęta prosto z zamrażarki i otwarta na zimno przyciągnie wilgoć na swoją zawartość, dlatego najpierw należy ją doprowadzić do temperatury pokojowej.
Zastosowanie w pracowni
Materiał jest dostarczany do doświadczeń in vitro oraz jako wzorzec referencyjny, na przykład przy opracowywaniu lub weryfikacji metody chromatograficznej. Peptydy katalogowane w grupie badań tkankowych spotyka się w pracach in vitro nad zachowaniem komórek i regeneracją tkanek, a ta pozycja jest przeznaczona dla laboratoriów pracujących w tym obszarze. Difania dostarcza odczynnik i dokumentację analityczną zapisaną dla jego partii, nie doradza jednak w zakresie planowania doświadczeń ani interpretacji wyników.
Bezpieczeństwo i obsługa
Rękawice i ochronę oczu zakładać zawsze, gdy fiolka jest otwarta lub gdy przelewa się roztwory, a suchy proszek obsługiwać w zabezpieczeniu, jakie laboratorium stosuje przy drobnych pyłach. Resztki, płukanki i zużyte szkło usuwać zgodnie z zasadami instytucji i obowiązującymi przepisami lokalnymi. To chemikalium laboratoryjne: nie jest produktem leczniczym, żywnością, suplementem ani kosmetykiem, nie służy do spożycia i nie jest przeznaczone do podawania ludziom ani zwierzętom.
Dokumentacja partii
Każda fiolka ma na etykiecie numer partii, który łączy materiał na stanowisku pracy z zapisami prowadzonymi przez Difanię. Podając go w wiadomości, można uzyskać dokumentację analityczną dla tej partii. Warto skopiować numer do własnych notatek obok daty otwarcia fiolki i użytego rozpuszczalnika, aby każdy późniejszy wynik dało się przypisać do konkretnego napełnienia.
