PTD-DBM w pracowni
Identyfikacja
Difania katalogowo zalicza PTD-DBM do peptydów skórnych i dostarcza go jako liofilizowane ciało stałe w jednej fiolce 1 mg. Tożsamość materiału opiera się na nazwie produktu, numerze partii nadrukowanym na fiolce oraz dokumentacji analitycznej zarchiwizowanej pod tym numerem, dlatego to zapis partii należy sprawdzić, zanim materiał zostanie użyty jako wzorzec. Specyfikacja czystości 99% lub wyższa dotyczy fiolki. Ponieważ fiolka zawiera tylko 1 mg, zwykle cała zawartość trafia do jednego roztworu, dlatego warto ustalić rozpuszczalnik i objętość, zanim zdejmie się korek. Podając przy zapytaniu pełną nazwę PTD-DBM, można upewnić się, że otrzymany materiał odpowiada wybranej pozycji katalogu.
Kontrola analityczna
Czystość ustala się metodą HPLC w odwróconym układzie faz. Próbkę wprowadza się na kolumnę, pik główny jest całkowany względem całego chromatogramu, a substancje pokrewne i pozostałości procesowe są od niego oddzielone, zanim wynik zostanie porównany ze specyfikacją 99% lub wyższą. Tożsamość ustala spektrometria mas. Oba wyniki zapisuje się w dokumentacji prowadzonej dla każdej partii, a to właśnie ten zapis Difania przechowuje pod numerem z etykiety.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Zamkniętą fiolkę przed naruszeniem korka doprowadza się do temperatury pokojowej. Rozpuszczalnik dodaje się powoli po wewnętrznej ściance, nie bezpośrednio na ciało stałe, a następnie fiolkę delikatnie obraca się lub odstawia, aż ciało stałe się rozpuści. Ponieważ fiolka jest mała, błąd w odmierzeniu kosztuje dużą część materiału, dlatego rozpuszczalnik należy odmierzać starannie, kalibrowaną pipetą.
| Wielkość fiolki | Dodany rozpuszczalnik | Uzyskane stężenie |
|---|---|---|
| 1 mg | 0,5 ml | 2 mg/ml |
| 1 mg | 1 ml | 1 mg/ml |
Najczęściej stosuje się wodę bakteriostatyczną, wodę sterylną i rozcieńczony roztwór kwasu octowego. Wybór zależy od zastosowania: woda bakteriostatyczna do roztworu pobieranego wielokrotnie, woda sterylna do roztworu zużywanego od razu, a kwas octowy tam, gdzie sama woda wolno rozpuszcza ciało stałe.
Przechowywanie i trwałość
Zamknięte ciało stałe przechowuje się w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, chronione przed światłem. Po rekonstytucji roztwór dzieli się na porcje już w trakcie przygotowania, a każda porcja jest przechowywana w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Zamrożoną fiolkę należy pozostawić do ogrzania przed otwarciem, ponieważ zimne szkło przyciąga wilgoć na ciało stałe.
Zastosowanie w pracowni
Materiał przeznaczony jest do badań in vitro oraz jako materiał referencyjny. PTD-DBM należy do grupy peptydów skórnych w katalogu i spotyka się go w badaniach laboratoryjnych nad biologią skóry. Difania dostarcza odczynnik wraz z dokumentacją analityczną jego partii. Nie doradza w zakresie projektowania eksperymentów ani interpretacji danych.
Bezpieczeństwo i obsługa
Rękawice i okulary ochronne należy zakładać zawsze wtedy, gdy fiolka jest otwarta lub gdy obsługuje się roztwór, a suchy proszek zabezpiecza się tak jak każde drobne ciało stałe. Odpady, płukanki i zużyte naczynia utylizuje się zgodnie z regulaminem instytucji i lokalnymi przepisami. PTD-DBM jest odczynnikiem chemicznym, a nie produktem leczniczym, żywnością, suplementem ani kosmetykiem. Nie jest przeznaczony do spożycia ani do podawania ludziom i zwierzętom.
Dokumentacja partii
Numer partii na etykiecie łączy fiolkę z zapisami analitycznymi, które prowadzi Difania. Podając go w zapytaniu, można uzyskać dokumentację tej partii. Numer partii warto zapisać wraz z datą otwarcia fiolki i użytym rozpuszczalnikiem, aby późniejszy wynik dało się przypisać do konkretnej porcji.
