Zamówienie złożone do 14:00 w dzień roboczy wyjeżdża z Polski tego samego dnia. Darmowa dostawa od 300 zł
Pytanie o produkt?Napisz do nas
RUO

Wszystkie produkty są odczynnikami chemicznymi wyłącznie do badań naukowych. Nie do spożycia ani stosowania u ludzi i zwierząt. Zasady

W magazynie

GDF-8 (miostatyna) białko z rodziny TGF-beta, liofilizat

351 zł Cena zawiera VAT

Najniższa cena z 30 dni: 351 zł

Research Use Only: wyłącznie do badań laboratoryjnych i naukowych

Czynnik różnicowania wzrostu 8, w katalogu pod drugą nazwą miostatyna, liofilizowany w jednej porcji 1 mg do pracy in vitro i jako wzorzec referencyjny.

Wariant

Bezpieczna płatność: szyfrowane połączenie, obsługa przez Stripe

Wybierz ilość i oszczędzaj

Rabat nalicza się automatycznie w koszyku, bez kodu. Liczą się wszystkie peptydy i związki, bez akcesoriów.

Skompletuj zestaw do badań

Razem:

Rabat ilościowy naliczy się automatycznie w koszyku.

Woda bakteriostatyczna 10 ml gratis do zamówień od 200 zł z peptydem w fiolce.
Zamówienie złożone do 14:00 w dzień roboczy wyjeżdża z Polski tego samego dnia.

Zapytaj o produkt

  • Czystość ≥ 99% (HPLC)
  • Darmowa dostawa od 300 zł
  • Przechowywanie: −20 °C

Karta danych: GDF-8 (miostatyna)

PostaćLiofilizowany proszek w fiolce
Czystość≥ 99% (HPLC)
PrzechowywanieLiofilizat: −20 °C, z dala od światła. Po rekonstytucji: 2 do 8 °C.

GDF-8 (miostatyna) w pracowni

Identyfikacja

GDF-8 to czynnik różnicowania wzrostu 8, który w tym katalogu figuruje pod drugą, szerzej używaną nazwą, miostatyną, podaną obok. Jedna cząsteczka, dwie nazwy, obie wyszukiwalne. Należy ona do nadrodziny transformujących czynników wzrostu beta, dużej grupy wydzielanych białek sygnałowych, których członkowie mają charakterystyczny układ reszt cysteinowych i zwiniętą architekturę stabilizowaną mostkami disiarczkowymi. Ta przynależność decyduje o tym, jak traktować materiał po otwarciu fiolki: w szkle znajduje się zwinięte białko, a nie krótki łańcuch syntetyczny.

Katalog podaje krótko: nazwę, grupowanie w osi GH, postać liofilizowaną, specyfikację czystości 99 procent lub więcej i jedną wielkość napełnienia, 1 mg na fiolkę. Nie podano numeru CAS, wzoru cząsteczkowego, masy molowej ani sekwencji. Nie zapisano też formy solnej ani przeciwjonu. Jeśli metoda zależy od którejkolwiek z tych wartości, należy zażądać świadectwa analizy dla partii, które ma pierwszeństwo przed każdym wnioskiem wyciągniętym z karty produktu.

Miligram zliofilizowanego białka to bardzo mała ilość substancji. Warstewka jest cienka i prawie niewidoczna, zamiast widocznej kupki proszku, a pierwsza fiolka nowej partii może wyglądać na pustszą, niż jest w rzeczywistości.

Kontrola analityczna

Zwolnienie materiału opiera się na dwóch metodach. HPLC w odwróconym układzie faz rozdziela pik główny od agregatów i fragmentów, które mogą powstać podczas produkcji i liofilizacji. Całkowanie tego piku względem całego chromatogramu jest wielkością, do której odnosi się specyfikacja 99 procent lub więcej. Spektrometria mas potwierdza tożsamość. Ponieważ w katalogu nie ma wzoru dla tej pozycji, zmierzona masa porównywana jest z wartościami referencyjnymi zebranymi dla samej partii. Dlatego świadectwo analizy dla partii jest dokumentem wiążącym dla każdej fiolki.

Rekonstytucja i rozpuszczalność

Szkło należy ogrzać do temperatury pokojowej przed otwarciem. Rozpuszczalnik dodaje się wzdłuż wewnętrznej ścianki, a nie prosto na liofilizat. Następnie fiolkę odstawia się na minutę i powoli obraca, aż roztwór będzie klarowny. Mieszanie na wortexie nie jest tu odpowiednie dla zwiniętego białka tej klasy, ponieważ zataczanie osiąga ten sam cel, nie wypychając materiału na granicę z powietrzem.

Fiolka Dodany rozpuszczalnik Otrzymane stężenie
1 mg 1 mL 1 mg/mL
1 mg 2 mL 0,5 mg/mL
1 mg 4 mL 0,25 mg/mL

Przechowywanie i trwałość

Do dnia doświadczenia zamknięta fiolka pozostaje w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, bez dostępu światła. Suchy liofilizat jest postacią trwałą, więc rozpuszczanie z wyprzedzeniem nic nie daje. Fiolkę należy przed przebiciem korka wyrównać do temperatury pokojowej, co zapobiega osadzaniu się wilgoci z powietrza na zimnym proszku. Rozpuszczony materiał przechowuje się w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza i dzieli na porcje jednorazowe zaraz po przygotowaniu. Przy białku tego rodzaju liczba cykli zamrażania i rozmrażania mówi więcej o pozostałej jakości niż liczba dni.

Zastosowanie w pracowni

Materiał dostarczany jest do doświadczeń in vitro oraz jako scharakteryzowana substancja referencyjna w badaniach analitycznych i opracowywaniu metod. Białka z nadrodziny transformujących czynników wzrostu beta pojawiają się w badaniach biologii mięśni szkieletowych i sygnalizacji rozwojowej, a katalog umieszcza tę pozycję w dziale osi GH. Difania dostarcza odczynnik i dokumentację analityczną należącą do jego partii. Projekt doświadczenia, dobór kontroli i warunków oraz interpretacja uzyskanych wyników należą do laboratorium prowadzącego pracę.

Bezpieczeństwo i obsługa

Fiolkę należy traktować jako odczynnik laboratoryjny, którego zagrożenia nie zostały w pełni scharakteryzowane. Rękawice i ochronę oczu zakłada się przed otwarciem fiolki i zdejmuje dopiero po zakończeniu przygotowywania oraz przenoszenia roztworów. Drobny liofilizat najlepiej obsługiwać tam, gdzie można kontrolować pył. Odpady, w tym płukanki i zużyte szkło, utylizuje się zgodnie z procedurami danej instytucji i przepisami obowiązującymi lokalnie. Zawartość nie jest produktem leczniczym, żywnością, suplementem ani kosmetykiem i nie jest przeznaczona do spożycia ani do podawania ludziom i zwierzętom.

Dokumentacja partii

Każda fiolka jest oznaczona numerem partii, z której została napełniona. Ten numer pozwala odnaleźć dokumentację analityczną przechowywaną dla danego napełnienia, więc samo podanie go w zapytaniu wystarcza do przesłania dokumentów. Warto zapisać go w swojej dokumentacji obok daty otwarcia, użytego rozpuszczalnika i przygotowanego stężenia, aby wynik zbadany później dało się prześledzić do materiału, który go wytworzył.

GDF-8 (miostatyna): pytania z pracowni

Czy GDF-8 to to samo co miostatyna?

Tak. To dwie nazwy jednej cząsteczki, a katalog podaje obie, aby pozycja była widoczna pod każdą z nich. GDF-8 to skrót systematyczny, oznaczający czynnik różnicowania wzrostu 8, a miostatyna to nazwa częściej używana w literaturze z biologii mięśni. Zamówienie pod jedną nazwą daje ten sam materiał co zamówienie pod drugą.

Jakiego rozpuszczalnika użyć i w jakiej ilości?

Zwykle wybiera się wodę sterylną lub wodę bakteriostatyczną, przy czym druga, gdy z jednej fiolki pobiera się próbki w więcej niż jednym dniu. Rozcieńczony roztwór kwasu octowego pomaga, gdy liofilizat wolno się rozpuszcza. Dla napełnienia 1 mg, 1 mL daje 1 mg/mL, 2 mL daje 0,5 mg/mL, a 4 mL daje 0,25 mg/mL.

Jak mieszać fiolkę po dodaniu rozpuszczalnika?

Odstawianiem i zataczaniem, a nie wytrząsaniem. Rozpuszczalnik spływa po wewnętrznej ściance szkła i wsiąka w liofilizat, a następnie fiolkę obraca się powoli, aż ciecz będzie klarowna. Piany należy unikać, ponieważ niesie materiał do granicy z powietrzem i zostawia na korku warstwę, która nigdy nie trafia do doświadczenia.

Czy katalog podaje numer CAS lub wzór cząsteczkowy dla tej pozycji?

Nie. Pozycja zawiera nazwę, grupowanie w osi GH, postać liofilizowaną, specyfikację czystości 99 procent lub więcej i wielkość napełnienia 1 mg. Numer CAS, wzór cząsteczkowy, masa molowa i sekwencja nie są w karcie podane. Szczegóły analityczne znajdują się w dokumentacji przygotowanej dla partii.

Jakie warunki przechowywania obowiązują przed i po rekonstytucji?

Zamknięta, w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza i z dala od światła. Zrekonstytuowana, w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza, podzielona na porcje jednorazowe w chwili rozpuszczenia. W obu przypadkach fiolkę przed przebiciem korka należy wyrównać do temperatury pokojowej na blacie.

Oceń ten produkt

Kliknij gwiazdkę: od 1 do 5.

Podobne odczynniki