GHK Basic w pracowni
Identyfikacja
GHK Basic jest w katalogu Difania zaliczany do peptydów skórnych i dostarczany jako liofilizat w jednej fiolce 50 mg. Tożsamość materiału określają nazwa produktu, numer partii na każdej fiolce i dokumentacja analityczna zapisana dla tej partii. Specyfikacja czystości obowiązująca w tej gamie, 99% lub więcej, dotyczy także tej fiolki. Pozycja znajduje się w grupie peptydów skórnych obok postaci związanych z miedzią, GHK-Cu i AHK-Cu, dlatego przy zamawianiu warto podać nazwę GHK Basic. Zapewnia to, że otrzymana fiolka odpowiada wybranej pozycji. Etykietę z numerem partii warto zostawić na fiolce od chwili dostawy, ponieważ to ona łączy liofilizat na stole z zapisami dotyczącymi tej partii.
Kontrola analityczna
Czystość określa się metodą HPLC w odwróconym układzie faz. Próbkę rozdziela się na kolumnie, pik główny całkuje się względem całego chromatogramu, a substancje pokrewne i pozostałości procesowe oddziela się od niego, zanim wynik porówna się ze specyfikacją katalogową 99% lub więcej. Tożsamość potwierdza spektrometria mas. Oba wyniki zapisuje się w dokumentacji prowadzonej dla partii, a to ona stanowi podstawę dostarczenia materiału do celów referencyjnych. Ponieważ jedna fiolka zawiera 50 mg, zapis analityczny partii warto zachować razem z fiolką przez cały okres jej użytkowania.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Zamkniętą fiolkę należy wyrównać do temperatury pokojowej, zanim dotknie się korka. Rozpuszczalnik dodaje się powoli wzdłuż wewnętrznej ścianki fiolki, nigdy bezpośrednio na substancję stałą. Następnie fiolkę delikatnie zakręca się lub odstawia, aż liofilizat się rozpuści. Zwykłe rozpuszczalniki to woda bakteriostatyczna, woda sterylna i rozcieńczony roztwór kwasu octowego. Do przenoszenia używa się narzędzi plastikowych lub szklanych, a korek należy utrzymywać w czystości między pobraniami.
| Wielkość fiolki | Dodany rozpuszczalnik | Otrzymane stężenie |
|---|---|---|
| 50 mg | 5 mL | 10 mg/mL |
| 50 mg | 10 mL | 5 mg/mL |
| 50 mg | 20 mL | 2,5 mg/mL |
Woda bakteriostatyczna sprawdza się przy roztworze pobieranym w kilku sesjach, woda sterylna przy roztworze przygotowanym na jedną sesję, a rozcieńczony roztwór kwasu octowego tam, gdzie sama substancja stała wolno rozpuszcza się w wodzie.
Przechowywanie i trwałość
Zamknięty liofilizat przechowuje się w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, z dala od światła, aż do chwili użycia. Po dodaniu rozpuszczalnika roztwór dzieli się na porcje w trakcie przygotowywania i każdą przechowuje w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Dzięki temu główny zapas nie jest otwierany za każdym razem, gdy trzeba coś pobrać. Nie należy wkładać z powrotem do zamrażarki przygotowanego roztworu, który był wielokrotnie rozmrażany. Fiolka wyjęta prosto z zamrażarki i otwarta na zimno osadzi wilgoć na zawartości, dlatego najpierw należy ją ogrzać.
Zastosowanie w pracowni
Materiał dostarczany jest do pracy in vitro oraz jako materiał referencyjny, na przykład przy ustawianiu lub sprawdzaniu metody analitycznej. GHK Basic należy do grupy peptydów skórnych w katalogu i pojawia się w laboratoryjnych badaniach biologii skóry, czyli w dziedzinie, której służy ta pozycja. Difania dostarcza odczynnik wraz z dokumentacją analityczną zapisaną dla jego partii. Nie doradza w zakresie projektu doświadczenia ani interpretacji wyników.
Bezpieczeństwo i obsługa
Rękawice i ochronę oczu zakłada się zawsze, gdy fiolka jest otwarta lub gdy przenoszony jest roztwór, a suchy proszek obsługuje się w zabezpieczeniu stosowanym w laboratorium dla drobnych ciał stałych. Pozostałości, płukanki i zużyte naczynia kieruje się do utylizacji zgodnie z zasadami danej instytucji i przepisami obowiązującymi lokalnie. To odczynnik laboratoryjny. Nie jest produktem leczniczym, żywnością, suplementem ani kosmetykiem i nie jest przeznaczony do spożycia ani do podawania ludziom i zwierzętom.
Dokumentacja partii
Każda fiolka ma na etykiecie numer partii. Podanie tego numeru w kontakcie z Difanią pozwala odnaleźć dokumentację analityczną zapisaną dla partii. Warto zapisać numer razem z datą otwarcia fiolki i użytym rozpuszczalnikiem, aby każdy późniejszy wynik dało się przypisać do konkretnego napełnienia.
