Semax w pracowni
Identyfikacja
Semax to heptapeptyd. Katalog podaje siedem reszt w kolejności Met-Glu-His-Phe-Pro-Gly-Pro, zaczynając od metioniny, a kończąc na prolinie. To właśnie ten krótki łańcuch nadaje produktowi tożsamość, a nie jakakolwiek większa cecha strukturalna. Materiał figuruje pod numerem CAS 80714-61-0, z wzorem sumarycznym C37H51N9O10S i masą molową 813,9. Jedyny atom siarki we wzorze należy do metioniny na początku łańcucha, która jest jedyną resztą w sekwencji zawierającą siarkę.
Druga połowa łańcucha ma nietypowy skład: dwie proliny oddzielone glicyną. Prolina jest jedyną resztą, która ogranicza swobodę szkieletu łańcucha, więc sekwencja z dwiema prolinami na siedem pozycji jest sztywniejsza, niż sugerowałaby sama długość. Histydyna i fenyloalanina znajdują się w środku: pierwsza jest jonizowalna w zakresie, który obejmuje większość buforów, a druga jest aromatyczna, przez co widoczna dla detektora ultrafioletowego.
Difania dostarcza materiał jako syntetyczne liofilizowane ciało stałe w trzech wielkościach fiolek: 5 mg, 10 mg i 30 mg. Katalog zalicza go do neuropeptydów. Pojawia się też jako jeden z dwóch składników mieszanki Semax i Selank, gdzie jest liofilizowany razem z drugim peptydem w jednej fiolce. Karta na tej stronie dotyczy formy jednoskładnikowej. Nie podano żadnej formy solnej tego produktu.
Kontrola analityczna
Czystość określa się metodą HPLC w odwróconym układzie faz. Pik główny całkuje się względem całego chromatogramu, co oddziela docelowy heptapeptyd od skróconych sekwencji i sekwencji z brakującymi resztami, które mogą pozostać po syntezie etapowej. Stosowana specyfikacja to 99% lub więcej. Tożsamość potwierdza spektrometria mas: zmierzona masa porównywana jest z wartością obliczoną ze wzoru. Wartość 848,8 dotyczy innego produktu, a 813,9 dotyczy właśnie tego. Oba wyniki należą do jednej partii, więc to dokumentacja partii, a nie ogólny opis produktu, opisuje konkretną fiolkę.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Przed zerwaniem uszczelnienia fiolkę należy doprowadzić do temperatury pokojowej. Rozpuszczalnik wlewaj powoli po wewnętrznej ściance szkła, zamiast kierować go na liofilizat, a następnie obracaj fiolkę, aż ciecz będzie klarowna. Wstrząsanie daje tylko pianę, a pianka przylepia materiał do korka. W normalnym użyciu stosuje się wodę bakteriostatyczną, wodę sterylną i rozcieńczony roztwór kwasu octowego.
| Fiolka | Dodany rozpuszczalnik | Uzyskane stężenie |
|---|---|---|
| 5 mg | 1 ml | 5 mg/ml |
| 5 mg | 2,5 ml | 2 mg/ml |
| 10 mg | 2 ml | 5 mg/ml |
| 10 mg | 5 ml | 2 mg/ml |
| 30 mg | 6 ml | 5 mg/ml |
| 30 mg | 15 ml | 2 mg/ml |
Przechowywanie i trwałość
Nieotwartą fiolkę należy przechowywać w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, osłoniętą przed światłem, aż do chwili zaplanowania pracy. Najczęściej pomijanym, a wartym zachowania krokiem jest ogrzanie fiolki do temperatury pokojowej na ławie przed przekłuciem korka, ponieważ zimne szkło przyciąga wilgoć z powietrza do higroskopijnego liofilizatu. Po rekonstytucji roztwór przechowuje się w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Należy podzielić go na porcje robocze od razu po rozpuszczeniu, zamiast wracać do tej samej probówki dzień za dniem, i opisać etykietę datą, ponieważ roztwór nie ma innego zapisu swojego wieku.
Zastosowanie w pracowni
Materiał przeznaczony jest do prac in vitro oraz jako wzorzec odniesienia przy opracowywaniu metod analitycznych, w tym przy seriach kalibracyjnych i kontrolach przydatności układu. Krótkie peptydy tego typu pojawiają się w badaniach neuropeptydów, czyli w dziale katalogu, do którego należy ta karta. Difania dostarcza odczynnik i dokumentację analityczną należącą do jego partii, ale nie doradza w zakresie projektu doświadczenia, doboru kontroli ani warunków. Decyzje te należą do laboratorium prowadzącego pracę.
Bezpieczeństwo i obsługa
Zawartość należy traktować jak chemikalia laboratoryjne, których zagrożenia nie zostały w pełni scharakteryzowane. Podczas otwartej fiolki i przygotowywania roztworów należy stosować rękawice i ochronę oczu. Suchy materiał najlepiej obsługiwać tam, gdzie można ograniczyć unoszenie się pyłu. Pozostałości, zużyte roztwory i zanieczyszczone materiały eksploatacyjne utylizuje się zgodnie z regulaminem instytucji i obowiązującymi lokalnie przepisami o odpadach. To nie jest produkt leczniczy, żywność, suplement ani kosmetyk. Nie jest przeznaczony do spożycia ani do podawania ludziom lub zwierzętom.
Dokumentacja partii
Każda fiolka opuszcza nasz magazyn z numerem partii nadrukowanym na etykiecie. Podanie tego numeru pozwala odnaleźć dokumentację analityczną, którą Difania posiada dla danej partii. Numer warto zapisać w zeszycie obok daty otwarcia fiolki, aby wynik odczytany po miesiącach dało się nadal powiązać z konkretnym materiałem, który go wytworzył.
