TB-500 w pracowni
Identyfikacja
TB-500 to syntetyczny peptyd katalogowany przez Difanię w dziale badań tkankowych i dostarczany jako liofilizowane ciało stałe. Karta zawiera numer CAS 77591-33-4, wzór sumaryczny C212H350N56O78S oraz masę molową 4963,5 g/mol. We wzorze występuje jeden atom siarki, co oznacza jedną resztę zawierającą siarkę w łańcuchu, i warto to pamiętać, gdy otwarty roztwór ma być przechowywany dłużej. W katalogu nie zapisano sekwencji ani formy solnej dla tej pozycji, więc dokumentacja wydana wraz z partią pozostaje odniesieniem dla wszystkiego poza podanymi tu danymi. Podano trzy wielkości napełnienia: 2 mg, 5 mg i 10 mg peptydu, każda o specyfikacji czystości 99% lub wyższej. Ten sam peptyd figuruje również jako składnik trzech fiolek łączonych: z BPC-157, w GLOW obok BPC-157 i GHK-Cu oraz w KLOW obok BPC-157, GHK-Cu i KPV.
Kontrola analityczna
Zwolnienie opiera się na dwóch pomiarach. HPLC w odwróconym układzie faz rozdziela peptyd od substancji pokrewnych i pozostałości po syntezie oraz oczyszczaniu. Pik główny jest całkowany i porównywany ze specyfikacją katalogową 99% lub wyższą. Spektrometria mas ustala tożsamość: zmierzoną masę zestawia się z 4963,5 g/mol obliczonymi z podanego wzoru, co zgadza się ze strukturą zarejestrowaną w CAS. Przy łańcuchu tej wielkości pomiar masy jest czułym testem, ponieważ każdy niedobór lub nadmiar reszty przesuwa wynik znacznie bardziej niż wynosi błąd aparatu. Oba wyniki są zapisywane w dokumentacji prowadzonej dla partii.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Fiolkę należy pozostawić do osiągnięcia temperatury pokojowej, a dopiero potem zerwać uszczelnienie. Rozpuszczalnik dodaje się powoli po wewnętrznej ściance, a nie wprost na liofilizat. Ciało stałe pozwala się rozpuścić delikatnym obracaniem lub odstawieniem fiolki. Nie stosuje się mieszadła wirowego, dopóki pozostaje nierozpuszczony materiał.
| Wielkość fiolki | Dodany rozpuszczalnik | Uzyskane stężenie |
|---|---|---|
| 2 mg | 1 ml | 2 mg/ml |
| 5 mg | 1 ml | 5 mg/ml |
| 10 mg | 1 ml | 10 mg/ml |
| 10 mg | 2 ml | 5 mg/ml |
Zwykle stosuje się wodę bakteriostatyczną, wodę sterylną i rozcieńczony roztwór kwasu octowego. Opcja kwaśna jest zarezerwowana dla liofilizatu, który w samej wodzie wolno się klaruje.
Przechowywanie i trwałość
Przed otwarciem fiolkę przechowuje się w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, szczelnie zamkniętą i w ciemności. Należy ją doprowadzić do temperatury pokojowej, gdy jest jeszcze zamknięta, aby wilgoć nie skraplała się na zimnym ciele stałym przy podnoszeniu korka. Zrekonstytuowany materiał przechowuje się w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Najlepiej dzielić go na porcje jednorazowego użytku w chwili przygotowania, co zapobiega wielokrotnemu ogrzewaniu i chłodzeniu całego zapasu. W przypadku peptydu zawierającego resztę z siarką dzielenie na porcje ogranicza też czas, w którym każda porcja pozostaje otwarta.
Zastosowanie w pracowni
Materiał jest przeznaczony do doświadczeń in vitro oraz jako wzorzec odniesienia, na przykład podczas opracowywania lub sprawdzania metody analitycznej. Peptydy z grupy badań tkankowych pojawiają się w pracach in vitro dotyczących migracji komórek i regeneracji tkanek, a ta pozycja jest katalogowana dla laboratoriów pracujących w tej dziedzinie. Difania dostarcza odczynnik wraz z dokumentacją analityczną zapisaną dla jego partii, nie doradza jednak w zakresie projektu doświadczenia ani interpretacji wyników.
Bezpieczeństwo i obsługa
Zawartość należy traktować jak chemikalia laboratoryjne. Podczas pracy z otwartą fiolką oraz przy pobieraniu lub rozcieńczaniu roztworów należy zakładać rękawice i ochronę oczu. Suchy proszek najlepiej obsługiwać w osłonie stosowanej przez laboratorium przy drobnych proszkach. Odpady, pozostałości roztworów i puste fiolki utylizuje się zgodnie z regulaminem instytucji i lokalnymi przepisami. Nie jest to produkt leczniczy, żywność, suplement ani kosmetyk. Produkt sprzedawany jest wyłącznie jako odczynnik i nie jest przeznaczony do spożycia ani do podawania ludziom lub zwierzętom.
Dokumentacja partii
Numer partii jest nadrukowany na etykiecie każdej fiolki i stanowi klucz do dokumentacji analitycznej, którą Difania posiada dla danej napełnionej serii. Samo podanie tego numeru wystarcza, aby zapisy zostały odnalezione i przesłane. Numer warto wpisać do dziennika laboratoryjnego obok daty otwarcia fiolki, aby wyniki uzyskane później dało się przypisać do materiału, który je dał.
