IGF-1 LR3 w pracowni
Identyfikacja
IGF-1 LR3 jest ujęty w grupie osi GH katalogu i dostarczany jako liofilizowana substancja stała. Przy tej pozycji zapisano jeden identyfikator, numer rejestracyjny CAS 946870-92-4, i to on należy podawać w każdej korespondencji dotyczącej tego materiału. Katalog nie zawiera wzoru cząsteczkowego, masy molowej ani sekwencji aminokwasowej dla tego zapisu, więc żadnej z tych wartości tu nie podajemy; jeśli metoda ich wymaga, muszą pochodzić z własnej charakterystyki. Praktyczna konsekwencja jest prosta: bez zapisanej masy nie da się z danych katalogowych wyprowadzić stężenia molowego, dlatego zapas przygotowany z tych fiolek opisuje się i dokumentuje w stężeniu masowym. Oferowane są dwa napełnienia, 0,1 mg i 1 mg, różniące się dziesięciokrotnie, oba zwalniane według tej samej specyfikacji czystości co najmniej 99 procent. Przy 0,1 mg w fiolce znajduje się 100 mikrogramów, czyli tak mało, że zwykle całą zawartość rozpuszcza się w jednym kroku, a dalej pracuje się objętościowo, ponieważ dzielenie tak małego napełnienia przez odważanie nie jest realne na zwykłej wadze.
Kontrola analityczna
Tożsamość i czystość wykazuje się każdą z osobnych metod. Czystość mierzy się metodą HPLC w odwróconym układzie faz: gradient oddziela składnik główny od substancji pokrewnych, każdy pik jest całkowany, a uzyskaną wartość zestawia się ze specyfikacją katalogową co najmniej 99 procent. Tożsamość potwierdza spektrometria mas. Ponieważ katalog nie podaje masy dla tej pozycji, dokumentacja raportuje wynik zmierzony dla partii, a nie porównanie z wartością z listy. Oba wyniki są przechowywane w dokumentacji partii.
Rekonstytucja i rozpuszczalność
Najpierw pozwól fiolce osiągnąć temperaturę pokojową na blacie. Kieruj rozpuszczalnik powoli na wewnętrzną ściankę szkła, a nie na środek fiolki, a następnie przechylaj i obracaj ją, aż wszystko się rozpuści. Obracaj delikatnie i nie wstrząsaj, ponieważ pianka osadza materiał na szyjce i na korku, co ma ogromne znaczenie, gdy całe napełnienie to ułamek miligrama. Woda bakteriostatyczna, woda sterylna i rozcieńczony roztwór kwasu octowego są rozpuszczalnikami stosowanymi na co dzień.
| Fiolka | Dodany rozpuszczalnik | Otrzymane stężenie |
|---|---|---|
| 0,1 mg | 1 ml | 0,1 mg/ml |
| 0,1 mg | 0,5 ml | 0,2 mg/ml |
| 1 mg | 1 ml | 1 mg/ml |
| 1 mg | 2 ml | 0,5 mg/ml |
| 1 mg | 10 ml | 0,1 mg/ml |
Sprawdź roztwór na jasnym tle, zanim pobierzesz z niego porcję. Powinien być klarowny, bez widocznych cząstek zawieszonych.
Przechowywanie i trwałość
Zamknięta substancja stała jest przechowywana w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, z dala od światła, i pozostaje tam do dnia potrzeby. Roztwór przechowuje się w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza, a zwłaszcza przy fiolce 1 mg warto podzielić go na porcje robocze zaraz po przygotowaniu, ponieważ każda wędrówka wspólnej fiolki na blat ogrzewa cały zapas. Fiolkę wyjętą z zamrażarki doprowadza się do temperatury pokojowej przed przerwaniem uszczelnienia, dzięki czemu wilgoć z powietrza nie osadza się na zimnym liofilizacie.
Zastosowanie w pracowni
Materiał jest dostarczany do badań in vitro oraz do użycia jako substancja referencyjna, także jako scharakteryzowany wzorzec podczas opracowywania metody analitycznej. Nazwa wskazuje na badania nad insulinopodobnym czynnikiem wzrostu, dlatego katalog grupuje go z pozycjami osi hormonu wzrostu. Difania dostarcza materiał wraz z dokumentacją analityczną należącą do jego partii, a projekt doświadczeń i interpretacja ich wyników należą do laboratorium.
Bezpieczeństwo i obsługa
Fiolkę i jej zawartość traktuj jak odczynnik chemiczny. Rękawice i ochronę oczu zakładamy przed przerwaniem uszczelnienia i zachowujemy je podczas obsługi roztworu. Pozostały roztwór, płukania i zużyty sprzęt utylizuje się zgodnie z zasadami obowiązującymi w instytucji i lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów. Materiał nie jest produktem leczniczym, żywnością, suplementem ani kosmetykiem i nie jest przeznaczony ani do spożycia, ani do podawania ludziom lub zwierzętom.
Dokumentacja partii
Numer partii znajduje się na każdej fiolce, a podanie go pozwala Difanii odszukać dokumentację analityczną przechowywaną dla tego napełnienia. Zachowaj go we własnej ewidencji obok daty otwarcia fiolki. Przy małym napełnieniu właśnie ta para informacji bywa jedynym, co później odróżnia jedną fiolkę od drugiej.
